که يقين در خدمت ایمان عمل می کند.
در ساختار اخلاق اسلامی، ایمان به عنوان عالی ترین صفت نفسانی هدایتگر مورد تأكيد فراوان واقع شده و به همین دلیل تحصيل مبادی و مقدمات آن همانند علم و یقین نیز به شدت مورد ترغیب و تشویق قرار گرفته است
و ابزارها و راه هایی که می تواند آدمی را به این صفات نفسانی ارزشمند برساند، همانند تفکر و خواطر والهامات پسندیده، جایگاه ویژه ای در نظام اخلاقی اسلام دارند.
در مقابل صفات نفسانی معارض و مانع پیدایش ایمان در آدمی، از قبیل جهل» اعم از بسیط و مرکب، «شک و حیرت»، «جربزه» و «خاطرات نفسانی نکوهیده» و وسوسه های شیطانی» همواره مورد مذمت و نهی واقع شده اند.